Wat draag jij op je schouders?
Een cliënt kwam bij mij met aanhoudende pijn en spanning in haar schouders. Vooral haar rechterschouder voelde zwaar en zat volledig vast. Ze had al van alles geprobeerd, maar de klachten bleven terugkomen.
Tijdens ons gesprek vertelde ze dat ze zich veel zorgen maakte over haar kinderen. Ze zag hen keuzes maken waar ze het niet mee eens was. Ze wilde hen beschermen, begeleiden en laten inzien wat volgens haar de juiste weg was. Maar hoe harder ze haar best deed, hoe groter de afstand tussen haar en haar kinderen werd. Gesprekken eindigden regelmatig in boosheid, frustratie en onbegrip. Haar kinderen trokken zich steeds meer terug.
Terwijl ze vertelde, werd duidelijk dat ze niet alleen de zorgen om haar kinderen op haar schouders droeg. Ze droeg veel meer.
Ze groeide op in een gezin waar hard werken, presteren en doorzetten vanzelfsprekend waren. Er was weinig ruimte om stil te staan bij gevoelens of bij haar eigen grenzen. Ze had geleerd om altijd verantwoordelijkheid te nemen, altijd sterk te zijn en vooral door te gaan. Dat patroon nam ze onbewust mee in haar rol als moeder.
Ze begreep niet waarom haar kinderen andere keuzes maakten. Waarom ze soms voor zichzelf kozen, hun eigen tempo bepaalden of andere prioriteiten hadden. Dat gaf haar spanning, omdat het niet paste bij wat zij had geleerd. Ze voelde zich verantwoordelijk voor hun geluk en probeerde alles onder controle te houden.
Tijdens de behandelingen werd steeds duidelijker hoeveel last zij letterlijk op haar schouders droeg. Niet alleen haar eigen verantwoordelijkheden, maar ook de zorgen, verwachtingen en het gevoel dat zij alles moest oplossen. Die last werd met de jaren steeds zwaarder.
Door samen bewust te kijken naar wat zij allemaal meedroeg, ontstond er langzaam ruimte. Ze hoefde niet langer alles vast te houden. Ze mocht haar kinderen hun eigen pad laten lopen. Ze mocht erop vertrouwen dat zij hun eigen lessen zouden leren, net zoals zij dat zelf ook had gedaan.
Tijdens het magnetiseren voelde haar lichaam steeds meer ontspanning. De spanning in haar schouders nam af en de pijn begon langzaam te veranderen. Niet omdat de situatie met haar kinderen direct anders werd, maar omdat zij anders naar de situatie ging kijken. Ze liet de verantwoordelijkheid los die niet van haar was.
Dat is vaak waar herstel begint. Niet door harder te vechten of meer controle te houden, maar door te onderzoeken wat je met je meedraagt. Want soms zijn lichamelijke klachten niet alleen een signaal van overbelasting, maar ook een uitnodiging om los te laten wat niet langer bij jou hoort.
Toen ze haar schouders niet langer belastte met alles wat ze dacht te moeten dragen, voelde ze letterlijk en figuurlijk dat er een last van haar schouders afviel.
Meer informatie? Op de pagina energetische therapie lees je alles over behandelingen en hoe een consult precies verloopt.
