HSK – Hoogsensitieve Kinderen

Magnetiseren is één van de manieren waarmee ik binnen mijn praktijk werk. Bij kinderen gebruik ik het vooral om rust en ontspanning te ondersteunen.

Kinderen kunnen een behandeling heel verschillend ervaren. Sommige kinderen worden rustig of voelen warmte of tintelingen, terwijl een ander kind nauwelijks iets bijzonders ervaart. Dat is allemaal prima. Ik stem een behandeling altijd af op het kind. Niets hoeft en een kind hoeft ook niet stil te liggen of op een bepaalde manier te reageren.

Magnetiseren staat bovendien niet los van de rest van mijn begeleiding. Ik combineer het waar passend met gesprekken, spel, aarding en oefeningen die een kind helpen om beter te herkennen wat het voelt. Voor mij gaat het dus niet om het “weghalen” van hooggevoeligheid. Het gaat erom dat een kind meer rust kan ervaren en zichzelf en zijn eigen gevoeligheid beter leert kennen.

Ja. Ouders spelen voor mij een belangrijke rol in de begeleiding van een kind. Een behandeling duurt maar een beperkte tijd, terwijl jij jouw kind iedere dag ziet. Wanneer je beter begrijpt hoe jouw kind reageert op prikkels, spanning en emoties, wordt het vaak makkelijker om te herkennen wat er achter bepaald gedrag zit. Daarom bespreek ik met ouders wat we tegenkomen en geef ik, waar passend, praktische handvatten voor thuis.

Tegelijkertijd vind ik het belangrijk dat een kind zich vrij voelt om tijdens de begeleiding zichzelf te zijn. Hoe we ouders precies betrekken, hangt daarom ook af van de leeftijd, situatie en hulpvraag van het kind. Het doel is dat kind én ouders meer inzicht krijgen in wat er speelt en ontdekken wat thuis kan helpen.

Ik begin altijd met het opbouwen van vertrouwen. Een kind moet zich bij mij veilig genoeg voelen om zichzelf te kunnen zijn. Daarom werk ik niet volgens één vast stappenplan. We kijken naar wat er op dat moment speelt en wat past bij de leeftijd en het karakter van het kind.

Spelenderwijs onderzoeken we wat een kind voelt, waar het spanning ervaart en wat het nodig heeft. Ik gebruik daarbij gesprekken, bewustwording, aarding en eenvoudige oefeningen. Wanneer dat passend is, gebruik ik ook magnetiseren om ontspanning te ondersteunen.

Het belangrijkste vind ik dat een kind zichzelf beter leert begrijpen. Hoe voelt spanning? Wanneer wordt iets te veel? Waar ligt mijn grens? En wat kan ik zelf doen om weer rustiger te worden?

Zo draait de begeleiding niet alleen om wat er tijdens een behandeling gebeurt, maar ook om wat een kind daarvan in het dagelijks leven kan meenemen.

Sommige kinderen zijn heel opmerkzaam en gevoelig voor wat er om hen heen gebeurt. Ze merken bijvoorbeeld snel dat iemand verdrietig, boos of gespannen is, ook wanneer daar niet over wordt gesproken.

Voor een gevoelig kind kan dat soms verwarrend zijn. Het merkt dat er iets verandert, maar begrijpt nog niet altijd wat het voelt of waarom. Vanuit mijn energetische manier van werken besteed ik daarom aandacht aan het onderscheid tussen jezelf en je omgeving. Wat voel jij in je eigen lichaam? Wat verandert er wanneer iemand anders binnenkomt? En hoe kun je daarna weer terugkeren naar jezelf?

Het doel is niet om een kind minder gevoelig te maken. Ik vind het juist belangrijk dat een kind zijn gevoeligheid leert begrijpen en tegelijkertijd ontdekt dat het niet verantwoordelijk is voor alles wat andere mensen voelen.

Dat hoor ik regelmatig van ouders. Op school krijgt een kind veel te verwerken. Geluiden, andere kinderen, instructies, verwachtingen, veranderingen en sociale situaties vragen allemaal aandacht.

Sommige gevoelige kinderen doen gedurende de schooldag erg hun best om zich aan te passen en alles goed te doen. Eenmaal thuis komen ze in een omgeving waarin ze zich veilig voelen en kan de opgebouwde spanning eruit komen.

Je ziet dan misschien een kind dat ineens boos wordt, snel moet huilen, nergens meer zin in heeft of volledig uitgeput is. Dat betekent niet automatisch dat er op school iets misgaat. Wel is het een signaal om te onderzoeken hoeveel energie de schooldag jouw kind kost en wat het na school nodig heeft om alle indrukken te verwerken.

Ieder kind laat overprikkeling op een andere manier zien. Het ene kind trekt zich terug en wil even alleen zijn, terwijl een ander juist boos, druk of emotioneel wordt. Ook vermoeidheid, moeilijk in slaap komen, snel huilen of lichamelijke klachten zoals buikpijn en hoofdpijn kunnen samengaan met momenten waarop een kind veel prikkels heeft moeten verwerken.

Het helpt om vooral naar veranderingen in het gedrag van jouw kind te kijken. Wanneer gebeurt het? Is het vooral na school, na een drukke verjaardag of wanneer er veel veranderingen zijn?

Door die signalen eerder te leren herkennen, kun je samen onderzoeken wat jouw kind op zo’n moment nodig heeft. Soms is dat rust, soms juist bewegen, praten of even helemaal niets hoeven.

Hooggevoelige kinderen merken vaak veel op in hun omgeving en kunnen prikkels intens beleven. Je kind kan bijvoorbeeld gevoelig zijn voor harde geluiden of drukte, veel nadenken over wat er gebeurt, stemmingen van anderen snel opmerken of na een drukke schooldag veel behoefte hebben aan rust. Ook veranderingen, onverwachte situaties en sterke emoties kunnen veel indruk maken.

Eén kenmerk betekent niet direct dat je kind hooggevoelig is. Ook andere factoren kunnen invloed hebben op hoe een kind reageert. Ik vind het daarom belangrijk om niet te snel een label te geven, maar te kijken naar het hele kind. Wat gebeurt er? Wanneer loopt je kind vast? Welke situaties kosten veel energie? En wat helpt juist om weer tot rust te komen? Door goed te kijken en te luisteren ontstaat vaak steeds meer inzicht in wat jouw kind nodig heeft.