Je eigen pad durven kiezen
Een van de wandelingen die mij altijd is bijgebleven, was met een vrouw die al haar hele leven moeite had om keuzes voor zichzelf te maken. Ze stemde zich voortdurend af op de wensen van anderen. Op haar werk, binnen haar gezin en in haar relaties. Ze was vooral bezig met wat een ander nodig had en niet met wat zij zelf voelde.
Tijdens de wandeling kwamen we op een punt waar het pad zich splitste. Zonder na te denken keek ze mij aan en vroeg: “Welke kant zullen we opgaan?”
Ik glimlachte en zei: “Dat weet ik niet. Welke kant wil jij op?”
Ze bleef stil. Ze keek naar de twee paden, maar durfde geen keuze te maken. Bang om de verkeerde beslissing te nemen, bang om iets te missen of om spijt te krijgen. Eigenlijk gebeurde daar precies hetzelfde als in haar dagelijks leven.
We hebben dat moment gebruikt om stil te staan bij haar patroon. Hoe vaak wachtte ze eigenlijk op de mening van een ander? Hoe vaak liet ze anderen bepalen wat goed voor haar was? En hoe vaak had ze zichzelf afgevraagd wat zij werkelijk wilde?
Uiteindelijk koos ze zelf een richting. Niet omdat ik haar vertelde welke weg ze moest nemen, maar omdat ze voelde dat het haar keuze mocht zijn.
Terwijl we verder liepen, veranderde er iets. Haar houding werd steviger, haar blik zachter en het gesprek kreeg meer diepgang. Ze begon te vertellen over dromen die ze jarenlang had weggestopt en over keuzes die ze eigenlijk al die tijd had willen maken, maar niet had durven maken.
Dat is de kracht van wandelen in de natuur. Een eenvoudig kruispunt wordt ineens een spiegel voor het leven. Je ziet niet alleen twee paden in het bos, maar ook de keuzes die je iedere dag maakt.
Na deze wandeling bleef ze oefenen met het maken van haar eigen keuzes. Niet vanuit angst om het verkeerd te doen, maar vanuit vertrouwen dat haar gevoel er ook mocht zijn. Langzaam ging ze steeds meer haar eigen pad lopen. Niet het pad dat anderen voor haar hadden bedacht, maar het pad dat bij haar paste.
Het mooiste om te zien was niet alleen dat haar keuzes veranderden, maar ook haar energie. Ze straalde meer rust uit, kreeg meer vertrouwen in zichzelf en merkte dat beslissingen steeds makkelijker werden. Niet omdat alle twijfels verdwenen, maar omdat ze had ontdekt dat ze op zichzelf mocht vertrouwen.
Dat is wat wandelcoaching voor mij zo bijzonder maakt. De natuur geeft geen antwoorden, maar laat je wel zien waar je staat. En soms is één kruispunt in het bos precies wat nodig is om een nieuw hoofdstuk in je leven te beginnen.
Wat kun je verwachten van een behandeling? Op de pagina wandelcoaching lees je meer en op de pagina behandelingen lees je alles over hoe een sessie precies verloopt.
